Si'nin biyotik ve/veya abiyotik stres altındaki bitkilere faydalı etkilerinin pirinç, yulaf, arpa, buğday, salatalık ve şeker kamışı gibi çok çeşitli mahsullerde meydana geldiği rapor edilmiştir. Bitkilerin, özellikle de Si varlığında yetiştirilen pirincin yaprakları, gövdeleri ve kültürleri dik bir büyüme gösterir, böylece gölgelik içindeki ışığın dağılımı büyük ölçüde iyileştirilir.
Silisyum, pirinç ve çimlerde fotosentezde yer alan bazı enzimlerin aktivitesini olumlu yönde etkileyebildiği gibi pirinç yapraklarının yaşlanmasını da azaltabilir.

Silisyum, pirinç yapraklarından elektrolit sızıntısını azaltabilir ve dolayısıyla su eksikliği veya ısı stresi altında yetişen bitkilerde daha fazla fotosentetik aktiviteyi teşvik edebilir.

Silisyum, pirinç köklerinin oksidasyon gücünü arttırır, pirinçte tayfunlar ve serin yaz hasarı gibi iklim stresinin neden olduğu yaralanmaları azaltır, şeker kamışında donma hasarını hafifletir, palmiye yapraklarının aşırı soğumasını kolaylaştırır ve bazı bitkilerde donma stresine karşı toleransı artırır.

Silisyum, manganez, demir ve alüminyum gibi toksik elementlerin pirinç ve şeker kamışı gibi bitkilerin köklerine ulaşmasını azaltır ve pirinç ve arpanın tuz stresine karşı direncini arttırır.


Yaprak patlamasında en büyük azalma hem Si hem de fungisit uygulandığında gözlemlendi.

Mantar öldürücüler verimi kontrole göre %22 ila 28 oranında artırdı. İlginç bir  şekilde Si tek başına verimi %51 oranında artırdı ve bu artış fungisit katkısından önemli ölçüde daha fazlaydı.

Si'nin patlama gibi bir hastalığı azaltmadaki etkisi şüphesiz verimin artmasına katkıda bulunmuştur, ancak Si'nin aynı zamanda hastalık olmadığında da verimi arttırdığı gösterilmiştir.

Tane verimindeki artış, salkım başına tane sayısının artmasına bağlanabilir. Spikelet verimliliği aynı zamanda pirinçteki Si konsantrasyonuyla da ilişkilendirilmiştir .

Bu nedenle tek başına Si, daha fazla genetik iyileştirme olmaksızın pirinç çeşitlerinin tane verimini artırabilir.

Sonuç olarak araştırmacılar, Si'nin hastalıkları fungisitler kadar etkili bir şekilde kontrol edebildiğini belirtti. Görünüşe göre silisyum, büyüme mevsiminde uygulanan fungisit sayısını azaltmaya yardımcı olabilir. Si artı azaltılmış fungisit oranlarının kullanımı, tek başına tam oranlarda fungisitlerin kullanımı kadar etkilidir. Bu sonuçlar fungisit uygulama sayısının ve oranlarının azaltılabileceğini düşündürmektedir. Bir yıllık kalıcı uygulama aynı zamanda yaprak ve boyun patlamasını azaltmak ve pirinç verimini korumak için de etkilidir. Si tek başına verimi tek başına fungisitlerden daha etkili bir şekilde arttırdığından, fungisitler tamamen ortadan kaldırılabilir. Sonuç olarak yetiştiriciler, pozitif çevresel faydalar sağlarken fungisit veya Si için başlangıç veya ek uygulama maliyetlerinden tasarruf edebilir.

ZİRAAT MÜHENDİSİ, SERKAN GÜMÜŞ

Kaynaklar:
https://www.apsnet.org/edcenter/apsnetfeatures/contents/SiliconInRiceDiseases.aspx